Kerbela Olayı

iki cihan günesi, nebilerin, imamlarin,velilerin gönül sultani, ümmetinin en büyük sefaatçisi hz. Muhammed efendimizin,o birlik beraberliklerini tefrika ve zaafin elemleriyle inleyen ümmetine birlik ve dirilik arzusuyla takdim edilir.

Yezid, babasi tarafindan Müslümanlarin basina halife tayin edildigi günden itibaren Islam’in esasi ciddi bir sekilde tehlikeye maruz kaldi. Muaviye, Hicretin 95. yilinda oglu Yezid’i kendisinden sonra halife olarak tayin etmeye karar verdi. Böyle bir isin gerçeklesmesinden emin olmak için kendisi daha hayatta iken, oglu Yezid’e halktan biat almak istedi ve herkesten önce kendisi, oglu Yezid’e biat etti.

ibn-i Sa’d, Tabakat’inda þöyle yaziyor: Hüseyin bin Ali, Yezid’e biat etmeyen sahislardandi. Sonra söyle ekliyor: Muaviye hicretin 60. yilinda öldügünde oglu Yezid hilafet makamina oturdu, halk da ona biat etti.

Sonra Yezid Medine’nin hakimine söyle bir mektup yazdi: "Halki çagirarak onlardan biat al. ilk önce Kureyis’in büyüklerinden basla; onlarin ilki de Hüseyin bin Ali olsun."

Medine’nin hakimi, imam Hüseyin’den biat almak isteyince, imam Hüseyin (a.s) cevabinda söyle buyurdular:

"Biz, nübüvvet Ehl-i Beyt’i ve risalet madeniyiz. Yezid ise fasik, sarap içen ve adam öldüren birisidir. Benim gibi birisi onun gibi bir kimseye biat etmez..."

imam (a.s) baska bir sözünde de söyle buyuruyor: "Artik islam’la vedalasmak gerekir; çünkü ümmet Yezit gibi bir yöneticiye duçar olmustur ..."

Mes’udi söyle yaziyor: Yezit, ayyas birisi idi; köpek, maymun ve avci kuslari besliyordu; içki içiyordu ... Onun zamaninda, Mekke ve Medine’de sarki ve gina yayginlasmis, halk açikça içki içmeye baslamisti.

Onun halka karþi davraniþlari hakkinda da söyle yaziyor: Firavun, halkin isi hususunda ondan daha adil, yakin ve uzak insanlar hakkinda ise ondan daha insafli idi.

* * *

imam Hüseyin (a.s), Medine’nin ortamini karisik görünce, o sehirde kalmayi câiz bilmeyip hicretin 60. yili Recep ayinin sonuna iki gün kala; pazar günü ailesi ve dostlariyla birlikte Mekke’ye dogru hareket etti.

imam Hüseyin (a.s), hareketinin hedefini, kardesi Muhammet bin Haneffiye’ye yazdigi bir vasiyette söyle açiklamistir: "...Ben azginlik, makam, fesat ve zulüm yapmak için Medine’den ayrilmadim. Ben ceddimin ümmetini islah etmek, iyiligi emretmek kötülükten sakindirmak, ceddim Resulullah (s.a.a) ve babam Ali bin Ebi Talib’in yolunda gitmek için o sehirden ayrildim..."

Ýmam Hüseyin (a.s), saban ayinin üçüncü gününün Cuma aksami (yani bes gün sonra) Mekke-i Mükerreme'ye vardi.




* * *

Kufe halki, Muaviye’nin ölümünü ve imam Hüseyin (a.s)’ýn Yezid’e biat etmekten kaçindigini ögrendiklerinde pek çok mektuplar yazip imzalayarak imam Hüseyin’i Kufe’ye davet ettiler.

Onlar mektuplarinda imam (a.s)’a söyle yazdilar: "Biz senin yolunu bekliyoruz, kimseye biat etmemisiz, senin yolunda can vermeye haziriz, senin için onlarin Cuma ve cemaat namazlarina katilmiyoruz."

imam Hüseyin (a.s), Kufe halkinin isteklerine olumlu cevap vererek, Ramazan ayinin yarisinda, Muslim bin Akil’i Kufe’ye gönderdi. Muslim’i Kufeye gönderdiginde ona söyle buyurdu: "Kufe halkinin yanina git, eger yazdiklari dogru olursa, sana kavusmamiz için bize haber gönder."

Muslim, sevval ayinin besinci günü Kufe’ye vardi. Onun Kufe’ye gelme haberi, sehirde yayilinca on iki bin kisi, diger bir görüse göre ise on sekiz bin kisi onun vasitasiyla imam Hüseyin (a.s)’a biat ettiler. O bu durumu imam Hüseyin’e bildirerek imam’in Kufe’ye gelmesini istedi.

Kufe’de yasanan olaylarin haberi Yezid’e ulasinca, Yezid ilk etapta Kufe’nin hakimi olan Numan bin Besiri azledip Ubeydullah Bin Ziyad’i onun yerine atadi ve Muslim bin Akil’i yakalatip öldürülmesini emretti. Diger taraftan da, imam Hüseyin (a.s)’ý, Mekke’de gafil avlayip öldürmek için kendi adamlarini seferber etti.

imam Hüseyin (a.s) bu komplodan haberdar olunca, Allah(c.c.)'in evi Kabe'nin kutsiyet ve hürmetini korumak için, hac amellerini aceleyle bitirip, hicretin 60. yili Zilhicce ayinin sekizinci günü Mekke’den ayrilarak Irak’a dogru hareket etti.

ibn-i Abbas, Kerbela vakiasindan sonra bir mektubunda söyle yaziyor: "sunu hiçbir zaman unutmayacagim ki, sen Hüseyin bin Ali’yi Peygamberin hareminden (Medine’den) Allah’in haremine (Mekke’ye) sürdün, orada da onu gafil avlayip öldürmek için, bazi adamlarini gizlice gönderdin. Sonra onu Allah’ýn hareminden Kufe’ye sürdün. Hz. Hüseyin, Batha’nin (Mekke’nin) en aziz insani olmasina ragmen üzgün bir sekilde Mekke’den ayrildi. Eger Mekke’de kalarak orada kan dökülmesini isteseydi, Mekke ve Medine halkinin tümünden daha çok taraftari olurdu. Ama o, Allah’in evi ve Rasulullah’ýn hareminin sayginlik ve ihtiramini korudu; ama sen onlarin hürmetini ve sayginligini korumadin. Çünkü sen, haremde onunla savasmak için bazi adamlarini Mekke’ye gönderdin."

Ubeydullah, Muslim bin Akil’i ve ona siginak veren Hani bin Urve’yi Kufe’de yakalayip feci bir sekilde sehit etti.

Ubeydullah, imam Hüseyin (a.s)’ýn Kufe’ye geldiðini ögrenince, imam’in ordusunu gözetimi altinda tutmak için, Hür bin Yezid-i Riyahi’nin komutasinda bir orduyu "Kadisiyye" bölgesine gönderdi. Hür Bin Yezid, "seraf" denilen bir bölgede imam Hüseyin (a.s)’la karsilasti, aralarinda bazi konusmalar geçti. imam (a.s), iki hurcun (heybe) dolusu olan Kufe’lilerin mektuplarini Hür bin Yezid’e gösterdi ve onlarin kendisini davet ettiklerini söyledi. Sonra kendi yoluna devam etti...

Hicretin 61. yili Muharrem ayinin ikinci günü "Neyneva" bölgesine vardilar. Bu bölgede olduklari vakit ibn-i Ziyad’in elçisi, Hür bin Yezid’e bir mektup getirdi. Mektubun içerigi söyle idi: "Bu mektubum sana ulasir ulasmaz ve elçim senin yanina gelir gelmez, Hüseyin’i baski altina al ve onu siginak ve suyu olmayan bir çöle sür."

Hür bin Yezid, ibn-i Ziyad’in emri dogrultusunda imam Hüseyin (a.s)’in kafilesini "Kerbela" denilen bölgede durdurdu. Ertesi gün Ubeydullah bin Ziyad’ýn elçisi olan Ömer Bin Sa’d da dört bin savasçiyla Kerbela’ya geldi.

sunu hatirlatmak gerekir ki, Hür bin Yezid, imam Hüseyin’nin sahadetinden önce kendi yaptigindan pisman olup tövbe etti ve imam (a.s)’i savunmak üzere sahadete eristi.

Ömer bin Sa’d, Asura gününe üç gün kala, imam Hüseyin (a.s)’in kafilesinin suya ulasmamasi için bes yüz süvariyi Firat nehrini korumalari için görevlendirdi.

Muharrem ayinin dokuzuncu günü (Tasuâ), imam Hüseyin (a.s) ve ashabi, kamil bir sekilde düsman tarafindan ablukaya alindilar; öyle ki düsman, imam (a.s)’in yardimina hiç kimsenin gelmeyecegine emin olmustu.

Tasua aksami, düsman tarafindan savasin baslamasi için saldiri emri verildi. imam Hüseyin (a.s), düsmanin hareketini görünce kardesi Abbas Bin Ali’ye söyle buyurdu:

"Kardesim, -canim sana feda olsun- atina bin de onlara dogru git ve onlara; Sizin amaciniz ne, ne yapmak istiyorsunuz? diye sor."

imam Hüseyin (a.s)’in kardesi Hz. Abbas, onlarla görüsüp konustu. Sonuçta saldiriyi yarina ertelemeyi kabul ettiler.

* * *

Nihayet "Asura" günü yetisti... Ömer bin Sa’d, otuz bin savasciyla saldiriyi baslatti. Otuz iki süvari ve kirk piyadeden olusan imam Hüseyin (a.s)’in ordusu, onlarin saldirilari karsisinda korkusuzca direnip, yigitçe savastilar; hem sehit verdiler ve hem de onlardan öldürdüler. imam (a.s)’in yaranlarindan kim sehit oluyorduysa yeri bos kaliyordu, ama düsmanin ordusundan bir kisi öldügünde yerini hemen baska birisi dolduruyordu.

imam Hüseyin (a.s)’in ashabinin hepsi sehit olunca, sira imam (a.s)’in kendi ailesine geldi. Çünkü imamin ashabi, biz yasadikçasizin ailenizin savas meydanina gitmesini kabullenemeyiz, diye imamin ailesinin meydana gitmesini engellemislerdi. Onlardan savas meydanina ilk ayak basan imamin aziz oglu Ali Ekber oldu. Ondan sonra, imam Ali (a.s)nin, imam Hasan (a.s)in, Cafer-i Tayyarin ve Akil’in evlatlari savas meydanina çiktilar, yigitçe savastiktan sonra onlar da sahadet serbetini içtiler. Hz. Abbas Bin Ali (a.s) de savasarak imam Hüseyin’in evlatlarina su getirmek için gayret gösterdigi bir sirada, düsmani kallese saldirineticesinde, cani imam Hüseyin (a.s)'in yolunda feda etti.

"Asura" gününün en hassas zamani, Peygamber’in ciger paresi ve Zehra’nin aziz oglunun yardimcisiz kaldigi zaman idi. Düsman ordusu, imam’i yalniz gördügü için her taraftan ona saldiriyordu...

"Asura" günü orada bulunan Haccac bin Abdullah söyle diyor: Allah’a ant olsun ki, oglu, kardesi, kardes ogullari, akrabalari ve yaranlari öldügü halde onun (imam Hüseyin) gibi direnisli, sebatli, secaatli ve yigit birisini ben görmedim. Allah’a ant olsun ki ondan önce ve ondan sonra onun gibi birisini görmedim. imam Hüseyin (a.s) düsman ordusuna saldirdiginda, kurt korkusuyla dagilan keçiler gibi, imam’in sag vesolundan öylece kaçiyorlardi... Allah’a ant olsun ki, Fatima’ni kizi Zeynep, imam’a taraf yaklasti... Bu esnada Ömer bin Sa’d da imam’in yanina yaklasmisti, Zeynep, ibn-i Sa’d’a hitaben söyle dedi: "Ebu Abdullah (imam’in künyesi) öldürülüyorken sen seyrediyor musun?!"

Devaminda söyle diyor: Ömer bin Sa’d’in göz yaslarinin yüzüne ve sakalina aktigini ve Zeynep’ten yüz çevirdigini adeta görür gibiyim ... Nihayet imam Hüseyin (a.s) da o zalimlerin eliyle feci bir sekilde sehit edildi.




Ehlibeyt’e düþman Ali’ye düşman

Muhammed’i sevdim dese yalandýr.

Pirim Hacı Bektaı Veli’ye düşman

Muhammed’i sevdim dese yalandır.

Ali’yi seveni öldürüp asan

Kerbela’da İmam Hüseyn’i kesen

Resul’un soyuna kast eden insan

Muhammed’i sevdim dese yalandýr

Temsili Resimlerle Kerbela Olayi:

Ubeydullah Bin Ziyad'ın adamları Hz. Hüseyin (a)'in elçisi Müslim'i kaleden aşağı atmak üzereyken.




Hz. Hüseyin (a) Kerbela'ya doğru hareket etmekte olan kervana öncülük ediyor.





Hz. Hüseyin Beni Esat kabilesiyle sohbet etmekte.




Hz. Hüseyin (a) savaştan önce Ömer Bin Sa'd'ın ordusuyla konuşup onlara nasihatte bulunuyor.

Hz. Hüseyin (a) tövbe edip kendisine katılan Hürr'ün biatini kabullenirken.




Hz. Hüseyin şehitlerden birinin cesedini kadınların çadırına getiriyor.




Düşmanlarla savaş sahnesi.




18 yaşındaki, Peygamber efendimize (s) çok benzeyen Hz. Ali Ekber'in başı babası Hz. Hüseyin'in (a) dizi üstünde.

Hz. Hüseyin'in (a) fedakar kardeşi Hz. Ebulfezl Abbas Fırat nehri başında. (Abbas (a) kardeşinin susuzluğunu hatırlayarak su içmemiş susuz şehid edilmiştir.) Hz. Hüseyin (a) küçük yavrusu Ali Asgar için Ömer Sa'd ordusundan su istiyor ve onlar bu isteğe masum bebeğin boğazına ok saplayarak cevap veriyorlar. Hz. Hüseyin (a) çadırlara gelip hanımlar ve çocuklarla son kez vedalaşmaktadır Hz. Hüseyin savaşta. Atından düşürülmüş olan şehitler efendisi (a) ona bu saadeti nasip etmiş olan rabbine sesleniyor. Zülcenah, binicisiz olarak çadırlara dönmekte. Peygamber (s) hanedanının hanımları Zülcenah'ın binicisiz döndüğünü görünce ayaklarına kapanıp ağlıyorlar. Kerbela'da evlatlarını, kardeşlerini, kocalarını, babalarını ve en önemlisi İmamlarını kaybeden kadın ve çocuklar Zülcenah'ın etrafında ağlaşıp feryat etmekteler Peygamberimizin (s) kucağından düşürmeyip, gözümün nuru dediği sevgili torununun mübarek cesedi, günlerce Kerbela'nın kuru toprağı üzerinde, saplanmış oklar, derin yaralarla ve başsız şekilde terkedilmiş olarak kalıverdi. Çadırların yağmalanıp yakılması olayı. Olayın ardından kadınlar Hz. Hüseyin'in (a) yerine geçen oğlu Hz. Zeynülabidin'in (a) etrafında toplanıyorlar. Peygamber hanedanından oluşan esirler kervanı, elleri bağlı ve yaya olarak çölde yol almakta. Hz. Zeynülabidin (a) ve Hz. Zeynep (a) zulüm sarayında Hüseyin'in (a) mesajını haykırıyorlar Hz. Zeynülabidin (a), Hz. Hüseyin'in mübarek başını karşısına almış olan Yezid'in sarayında. Hz. Zeynülabidin sarayda Yezid'e hitap ediyor. Hüseyin'in (a) kanıyla hayat tazeleyen İslam sancağı Yezitlerin düşmanlık ve zulmüne rağmen hep en doruklarda dalgalanacaktır.

Hüseyin'in (a) kaniyla hayat tazeleyen Islam sancagi Yezitlerin düþmanlik ve zulmüne raðmen hep en doruklarda dalgalanacaktir. ON IKI IMAMLAR´IN iSiM SIRASI: Hz. Ali 63 Yasinda Camii´De Sehid Edildi Hz: Imam Hasan Karisi Tarafindan Zehirlendi, 56 Yasinda. Hz: Hüseyin 54 Basini Kestiler. Hz:Zeynel Abidin 56 Imam Bakir 56 Caferi Sadik 63 Alevi Ve Sia Mezhebi´Nin Basi Bizim Bagli Oldugumuz Imam. Imam Musai Kazim 54 Imam. Ali Riza 53. Imam: Muhammed Taki 17 Imam: Naki 40 Hasan Ali Askeri 27 Imam Mehdi. 941 Yilinda Ortadan Kayip Olmasiyla Imamlik Sona Erdi Bu Imamlar 599 Hazreti Ali´Nin Dogumu Ile 941 Imam Mehdi´Nin Kayip Olmasina Kadar 342 Sene Imamlik Devam Etmis. 341 Yillari Arasinda Yasamislar. Hz. Ali. Namaza Giderken Kizi Gülsüm, Babasina Yalvariyor Gitme Diye Ali Allahin Dedigi Olur Deyip Yola Cikiyor ,Ve Benim Kasdim Namaza Gitmektir, Din Düsmanlariyle Cihad Etmek Deyildir. Sen Üzülme Kizim ,Daima Allahin Dedigi Olur. Ölen Onun Dilemesiyle Ölür,Kurtulan Da Onun Dilemesiyle Halas Bulur.--- Dallarda Kuslar Ötüsüyorlar, Kendi Dilleriyle Imam Aliye Sanki Söyle Sesleniyorlar. Dediler Ya Ali Aman Gitme, Gülsen´I Din Olur Hazan, Gitme. Katline Baglayip Belin Düsman, Gözler Avaze´I Ezan Gitme. Küfede Yoktur Bir Havadarin, Kalmadi Kizlarinda Can, Gitme. Olma Razi, Yetim Ola Zeynen, Koyma Gülsümü Natüvan,Gitme. Dökülür Katre Katre Kan,Gitme. Hazer Eyle,Kiliclanir Basin, Kan Olur Seyl Tek Revan, Gitme. Salma Oglun Hüseyni Küselere, Kaametin Eyleyip Keman Gitme. Kil Namazi Evinde Ya Mevla, Vardir Mescitte Can Alan,Gitme. Imdi Mihrab´Ü Minber Aglar Kan, Nebiler Ederler Figan,Gitme. Hz: Ali ,Nihayet Mihraba Gecti.Elkaldirip Allahu Ekber Dedi, Cemaatda Imama Uydu, Fakat Ibni Mülcemde Öyle Yapti Ama O Namaz Kilmiyordu. Her Rükuda Ve Secdede Bir Kac Adim Daha Ilerliyordu. Bu Firsati Bir Daha Ele Geciremezdi.Mü´Münlerin Emrini Katletmekle Hem Üzerine Aldigi Vazifeyi Görmüs Olacak, Hemde Güzel Kaattame´Nin Visaline Erecekti. Ramazanin Yirmi Birnde Sahi Devran,Birözge Hale Düstü,Mübarek Rengi Elvan.Ol Zehirli Hancerden Kildi Zuhur,Huzuruna Istedi Cüme Evladi Ol Nur.Hz. Ali Sonra Hüseyini Bir Yanina, Kizlari Zeynebi Ve Gülsümü De Bir Yanina Aldi. Kah Hüseyini Kucakladi, Kah Zeynebi, Kah Gülsümü Oksuyordu. Bakardi Onlara Cok Bi Karar Aglardi Figan´I Va Esefa Ins Ü Cani Daglardi. Derdi: Ayrilirim Sizden Ey Azizlerim, Edin Helal, Dahi Ahiret Oldu Seferim. Böyle Derken,Imam Ali´Nin Mübarek Gözleri Önünde Hazin Bir Sahne Canlandi:Allahin Bir Cölü... Ortalik,Kizgin Günes Altinda Cayir Cayir Yaniyor. Kerbela Alemdari Imam Hüseyin Bir Köseye Cekilmis, Basini Yetimler Gibi Önüne Salmis Ve Susuzluktan Bogazi Kurumus,Dudaklari Catlamis,Aglayip Duruyor. Buyurdu:Aglama,Ey Tacdar Oglum,Gel! Hizber Salvet, Düsmen Hikar Oglum Gel! Zemin´I Kerbelada Ehl´I Beytinsakasi, Deyüp Bu Sözleri Yanina Cagirdi Abbasi. Can Gibi Basti Bagrina Cah´I Celal Deryasi. Cekip Mübarek Elini Lütf Ile Kakülüne Verip Hüseyinin Elini Abbasinin Eline, Kemal´I Merhamet Ile O Sah´I Bende Nüvaz Zeban´I Hali Bu Mazmun Ile Eyledi Agaz: Tasanda ¨Mariyede Mevce´I Bela, Oglum, Dolanda Kan Ile Sahra´Yi Kerbela, Oglum. Elinde Kan Ile Elvan Ola Liva, Oglum! Vasiyetini Tamam Eyleyende Si´I Huda, Yüzün Kibleye Taraf Döndürüp Kildi Nida. Deyüp Eshedü En La Ilahe Illallah, Peygamberimindir Muhammed,Ali Veliyullah. Dilinde Kelime´I Tevhidi Kilp Cari, Sarardi Gül Yüzü, Süst Oldu Hem Kollari. Ecel Piyalesini Cekti Basa. Eyledi Nus, Yikildi Tur´I Mahabbette Valihü Medhus. Gaminda Sialarin Kaameti Keman Oldu, Hususa Kumru´I Dil Hasta Nevhahan Oldu. Ruhunu Teslim Etti