Şefkatine sığınıp ellerini öptüğüm, Beni var eyleyip,doğuran büyüten
anam, Sen ne yüce bir insansın,ne büyük bir kadın. Kendisini yar eyleyip
yüreğime gömdüğüm, Hayatımı paylaşan,sevda pınarım,eşimde kadın. Arkamda
büyük bir güç,gülücükler bahçesi, Kızımız kızlarımız onlarda
kadın, Hayatın her anında,desteğini bulduğum bacımda kadın… Daima bir
güçtür,var oluşun tarlası kadın, İnsanlığın,insanların anası kadın…
Yuvanın dişi
kuşu,
Pişirip sofraya getiren aşı,
Çekip çevirip hanede bitiren
işi,
Teninde güller kokusu,
Yüzü ay,gözleri dünya güneşi.
Varlığıyla
oluşur evler çiçek bahçesi,
Yokluğu düşünülemez,asla hiç kadın…
Kadın
ne kaşık düşmanıdır,ne kuma,
Asla kendini layık görmemelidir buna,
Zira
hayat devam ediyor, dönüyorsa dünya,
Kadının katkısı çok daha fazladır
bunda…
Kadın,can yoldaşı,
Kadın;Ten yoldaşı,
Kadın;insanın
sırdaşı,hayat arkadaşı,
Bir yastığa baş koyan,yaşam sevdası,
Geleceği
devralacak,nesillerin anası…
Kadın eşsiz bir kutsal varlıktır,
Kıymet
taktir etmek,mümkün değildir,
Paha biçilmez mücevherdir,
Gördüğün göz
kadar değerlidir,
Cennet ayakları altında olduğu,söylenmektedir,
Bu
tariften başka,ne beklenmelidir,
Cenneti müjdecisi değimi kadın….
Yar
eden Kadın,
Var eden Kadın,
Başarının ne ardında,ne önünde,değildir
Ta
içinde bulunur KADIN….