|
Yezit'e lanet
Ben Kızılbaşım
Yanıyorum dört yanım ateş
Sivas’ta semah dön döne on binlere karşı otuz beş
Dersim’de deyis söyleye söyleye binlerce kez
Zalimin ateşinde binlerce yanıp çoğalıyorum...
…
Ben Kızılbaşım
Dara dururum hak divanında
Pir Sultan olurum kadı huzurunda
Şeyit Riza olurum efendiler katinda
Ben Kizilbas evladı kerbelayım
Zalimin ateşinde binlerce yanıp çoğalıyorum…
…
Ben Kızılbaşım
Kızıbas demiş bana gidi yezit
Önünde bas eğmediğim it oğlu it
Tarih olsun ki bana şahit
Ben kızılbas evladi kerbelayım
Zalimin ateşinde binlerce yanıp çoğalıyorum…
…
Ben Kızılbaşım
Erenler dilinde türkü olur söylenirim
Bin defa kerbelada kum olurum
Susuz kalır divane olurum
Kellemi ortaya koyup yezide nalet okurum
Zalimin ateşinde binlerce yanıp çoğalıyorum
...
Ben Kızılbaşım
Sesim çığlık çığlık faşiste etmem kulluk...
Bin yanar binbir anadan doğarım...
Ali den geldim Pir Sultan Abdal askina semah dönerim ...
Zalimin ateşinde binlerce yanıp çoğalıyorum...
MADIMAK
İki temmuz derin yara
Yobazın kin kusmasıdır
Ankaranin yüzü kara
Sesiz durup susmasıdır
Devlettir tezgahı kuran
Dost görünüp gizli vuran
Köşe kapıp sinsi duran
Söyle bu neyin nesidir
EZELİ bekle gün gele
Dayan yürek dayan hele
Uzaklardan gelse bile
Umudun ayak sesidir
DÖNEN DÖNSÜN BEN DÖNMEZEM?
Yiğitlere sözüm vardır
Dönen dönsün ben dönmezem
Hakikatlı özüm vardır
Dönen dönsün ben dönmezem
Ağır bedeller vermişiz
Zülüm işkence görmüşüz
Zalime karşı durmuşuz
Dönen dönsün ben dönmezem
Pir sultanın soyundayız
Denizlerin suyundayız
Mazlumların yolundayız
Dönen dönsün ben dönmezem
Dara giderken haykıran
Sephaya tekmeyle vuran
Sevda olduk buram buram
Dönen dönsün ben dönmezem
Kerbelada Hüseyinim
Kızılderede Mahirim
Baş eğmeyen Bedrettinim
Dönen dönsün ben dönmezem
İşkencede Kaypakkaya
Yürüdük bu yolu yaya
Toprak olduk hasret suya
Dönen dönsün ben dönmezem
Diyarbekirde direndik
Dört can ile bizde yandık
Yürüyoruz sanma döndük
Dönen dönsün ben dönmezem
Madımakta yanan bizdik
Semahlara dönen bizdik
Derviş olup köy köy gezdik
Dönen dönsün ben dönmezem
Verdik nice canımızı
Akıttılar kanımızı
Kusacağız kinimizi
Dönen dönsün ben dönmezem
Boyun eğmedik cellada
Zindanlarda yata yata
Kalender son nefer olsa
Dönen dönsün ben dönmezem
|
|
|
BEN HUSEYNİM
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ben Hüseyn’im, ben Hüseyn; ben Hüseyn’im, ben Hüseyn
Sipt-i Peygamber benim, Murteza’ya nur-i eyn
Anam, Server-i Nisa, kadeşimdir Mücteba
Ben Hüseyn’im, ben Hüseyn, Hamis-i Al-i Aba
Can mayasıyla beni, büyütmüş ceddim Resul
Terbiye etmiş beni, anam Zehra-yı Betül
Murteza’dan almışım, izzeti, cesareti
Babam öğretmiş bana, isarı, şecaati
Geceler ağlamağı, namazı, ibadeti
Gündüz meydanda cihad etmeyi, şehadeti
Zalimin önünde bir dağ gibi dayanmağı
Din için feda olup, kanına boyanmağı
Kurban eyledim canı, din için, şeref için
Ettim feda her şeyi, bu yüce hedef için
Feda eyledim, feda, Abbas’ımın kolunu
Ta kıyamete kadar, yaşadım hak yolunu
Allahu-u Ekber için, feda oldu Ekber’im
Hüccet oldu âleme, altı aylık askerim
Esir oldu Zeyneb’im esirler azad ola
Zincirlendi Seccad’ım, ta ki zincir kırıla
Mızrak başında başım, Kur’an okudu, Kur’an
Ta ki bilsinler bu baş, Kur’an’a olmuş kurban
Düşmanlarımdan daha, cefalı görmedim ben
Yarenimden daha çok, vefalı görmedim ben
Sadıklar böyle vefa gösterir serverine
Bir canın yerine bin can verir rehberine
Yarenim can verdiler, ta ki din ihya ola
Ta vefanın, mertliğin manası ifa ola
Azizlerin ölümü, gerçi belleri büker
Fakat bu kanlar ile zulmün binası çöker
Kerbela eder nida, hal lisanıyla sada
Amade Hüseyniler! Hakk’a olmağa feda
Hüseyni olan ümmet, zillet altına girmez
Kerbela âşıkları, zalimlere baş eğmez
Her gün Aşura, her yer Kerbela’dır Kerbela
Müslüman olan herkes, imtihana müptela
|
|
|
|
|
Huseyn'e Doğru
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Evvel baştan Muhammed’e salavât
Gönül kalk gidelim Hüseyn'e doğru
Ecel gelip, ömür gülü solmadan
Gönül kalk gidelim Hüseyn'e doğru
Hasan-Hüseyin Ali’nin oğulları
Şehitler yolunda giderler doğru
İmâm Zeynel’âbâ Hüseyn’in oğlu
Gönül kalk gidelim Hüseyn'e doğru
İmâm-ı Bâkır’dan vuralım demi
Cafer-i Sadık’tan aldım erkânı
İmâm Mûsâ kaldır gönülden gamı
Gönül kalk gidelim Hüseyn'e doğru
İmâm-ı Rıza’dan olsun hidâyet
Takî ile Nakî kılsın inâyet
Ol Hasan Askerî şâh-ı vilayet
Gönül kalk gidelim Hüseyn'e doğru
Pir Sultan Abdal’ım söyledi heman
Yezid’in kalbinden gitmedi güman
Âhir nefesinde On iki İmâm
Gönül kalk gidelim Hüseyn'e doğru
|
Kerbela'da Olsaydım
Bende yardım ederdim sana
Kerbela'da olsaydım ya Hüseyin!
Kılıç çalardım Küffar'a
Kerbela'da olsaydım ya Hüseyin!
Canımı verirdim tereddüt etmeden,
Yezitler bizi katletmeden,
Önce kurban ben olurdum
Kerbela'da olsaydım ya Hüseyin!
Senin için ölürdüm'
Sana kul köle olurdum,
İlk can veren ben olurdum,
Kerbela'da olsaydım ya Hüseyin!
Ehli-beytin yoluna,
Dostlar dolmuş sağ-soluma,
Yardım ederdim Fatıma Ana oğluna,
Kerbela'da olsaydım ya Hüseyin!
Düşünürüm Kerbela'yı gözlerim yaş olur,
Lanet olsun yezite bağrı kara taş durur.
Alimin oğluna Peygamberin torununa kim vurur?
Kerbela'da olsaydım ya Hüseyin!
Mustafa Aslanım lanet yezide,
Hayasızlar,vicdansızlar gene keserler bizi de!
Bir matem acısı dinmeden bu sızı ne?
Kerbela'da olsaydım ya Hüseyin,Şah Hüseyin! ! !
|
|
|
|
*Kerbela*
Kerbela’nın tarihinde,
Bela vardır Hüseyin’e,
Her yıl matem geldiğinde,
Yanar içim su, su diye.
Kerbela’nın yapıları,
Kan kokuyor her tarafı,
Şah Hüseyin evlatları,
Yez-it’imiş cellâtları.
Kerbela’nın yolu çöldü,
O, dedesinin gülüydü, (O, Muhammed(SAV) ’in gülüydü)
Fatma ana büyütmüştü,
Yez-it onu öldürmüştü.
Kerbela’da kanlar yağar,
Yerler, gökler, dağlar, taşlar…
Ali evladına ağlar. (Şah, evladına yas tutar.)
Yez-it’in teni kan kokar,
Kerbela’da feryat susmaz,
İnsan körpeye ok atmaz,
Hırs bürümüş, kana doymaz,
Kanlı Yez-it iflah olmaz.
Kerbela’nın başı duman,
Su kabına tekme vuran,
Zalim Yez-it, vermez aman,
Şahım; içimizde yaran.
Kerbela’da dertle çile,
Şah Hüseyin kerametle,
Elin vurdu, su her yerde,
Nasip değil, kader böyle.
Kerbela’nın adı kara,
Derman yoktur bu yaraya,
Matem’de bir yudum suya,
Tamah etme (etmem) doya, doya.
Kerbela’da anıların,
Gözünün önünde, Şahın
Şehit ettiler, canların
İzahı yok, bu acının
Kerbela’da, tarih yazar.
Kanla yazılmış, sayfalar,
Parçalanmış, kol bacaklar,
Şah’a, revamıydı bunlar.
Kerbela’da, o gün Cuma,
Yez-it geçmişti hücuma,
Öğlende kıydılar ona,
Kıyanlar durdu namaza
Kerbela’da kesik başlar,
Demoğlu; andıkça ağlar,
Derman etmez, bu derde kar,
Her dem, Yez-it’e, lanet var.
Hz. Ali
İlmin kapısıdır, Hz. Ali
Ehli beyittendir, Hz. Ali
Allahın aslanıdır, Hz. Ali
Zülfikar’ın sahibidir, Hz. Ali
Hz. Âliyi sevmeyen, imansızdır
Onsuz ehli beyit, imkânsızdır
Hz. Alisiz her şey, kanıtsızdır
Hz. Ali bizim, baş tacımızdır
Hz. Âliyi, ilahlaştıranlar kâfirdir
Bunu dili ile söylemek, kâfidir
Bunu içinde gizleyenler, hafidir
Hz. Aliye, muhabbet beslemek, safidir
Hz. Ali, peygamberimizin damadıdır
Onu sevmekte, aşırıya varılmamalıdır
Hz. Ali, ilk Müslüman olanlardandır
Hz. Âliyi sevmeyenler ise, yolda kalanlardandır
Aleviyiz B i z
Bizim,yolumuz,
Erkanımız.
Cemimiz var.
Cemimize,
Işık, tutan.
Peygamberimiz,
Can, pirimiz var.
Yüreğimize,
İşleyen.
Ali sevgisi var.
12 İmamları,
Kerbelayı.
İmam, Hüseyin,
İmam Hasan.
Katlini, yansıtan.
Muharrem,
Yasımız var.
Ehlibeyt,evladına.
Işık, Olan. Işık, saçan.
Pirlik eden.
Hacı Bektaşi Velimiz.
Pir Sultan,
Abdalımız.var.
Yüreğimizde, Silip,
Atamadığımız.
Dilimizden, asla ve asla,
Düşüremediğimiz.
Ya,ALLAH,
Ya Muhammet Mustafa
Ya, Aliyel Mürte za.
Ya Kuran-ı Kelam
Sevdamız var.
İbadetlerimiz; de.
Zikirlerimiz; de.
Ya, Allah,
Ya Muhammet,
Ya Ali. diye
Çağırırız, Biz.
Bu konuda.
EHLİBEYİT.
Evladı olarak,
Hem fikiriz, Biz.
Ehlibeyt, olanları da.
Ehlibeyt,
Olmayanları da.
Severiz, biz.,
Tüm Dinlere,
Tüm İnaçlara
Tüm İbadetlere
Eşit mesafedeyiz Biz
Çünkü tüm ibadetlerde
Yüce Yaradanadır
Yönelişimiz
Kin,Düşmanımız, bizim.
Kin tutmayız, biz.
İkilik, yaratmayız.
İkiliği, taşlarız, biz.
Ehlibeyt, yolunda.
Can verenlerden.
Şehit olanlar danız,
Biz.
Çün kü öz ve öz
Alideniz Biz
Yani
Aleviyiz Biz
Ya Hızır ;
Sensin Darda Kalanların Yardımcısı
Sensin “” Yetiş Ya Hızır “” diyenlerin carına yetişen..
Sensin mazlumun, fakirin dostu..
Sensin yolda kalanların yoldaşı..
Sensin Batın ilminin deryası..
Sensin Musa’nın arkadaşı..
Sensin dar günün aydınlatıcısı..
Sensin Ab-ı Hayat’ın sahibi..
Binbir adı vardır biri Hızır, Nerede çağırırsan orada Hazır..
Elaman mürver huzura geldik
Yardım Eyle bize Bozatlı Hızır
Yüz sürüp yerlere yardım diledik
Yetiş yardım eyle Bozatlı Hızır
Seni seven canlar elini açmış
Hızır günü diye dua’ya durmuş
Nebilik, Velilik tek tek sana gelmiş
Yetiş yardım eyle Bozatlı Hızır
Kemter Derviş diler özüne himmet
Mahrum etme beni eyle mürüvvet
Evliya, enbiyanın yüzü suyu hürmet
Yetiş yardım eyle Bozatlı Hızır
Hızır Nebi aşkına tuttuğumuz oruçları İzzet-i Dergahında kabul eyle ilahi Yarabbi..
|
|
|
|
